ΜΟΝΑΞΙΑ

Κάθε μέρα είμαστε τριγυρισμένη από ανθρώπους,μιλάμε,γελάμε,μαλώνουμε μαζί τους αλλα κατά ποσο αυτό μας γεμίζει?κατά ποσο μας κάνει να νοιώθουμε κομμάτια από κάτι και όχι μονοι;Εγώ νομίζω ότι μπορεί να είμαστε περιτριγυρισμένοι από ανθρώπους αλλα και πάλι να νιώθουμε μοναξιά...πάντα η καρδια ψάχνει κάτι για να νιώσει ολόκληρη και όσοι άνθρωποι και αν υπάρχουν γύρο μας αν δεν βρει αυτό που ψάχνει τότε ποτε δεν είναι ολόκληρη.

Αλλα το χειρότερο είναι όταν νομίζουμε ότι βρήκαμε αυτό που ψάχνουμε αλλα τελικά κάνουμε λάθος.Τότε τρέχουμε να μαζέψουμε τα κομμάτια τις σπασμένης μας καρδια που δεν ξέρουμε αν τελικά θα καταφέρει να ξαναγίνει όπως πριν.Δεν πρέπει να ποντάρουμε σε ανθρώπους που ξέρουμε ελάχιστο αλλα και ακόμη και αν τους ξέρουμε αρκετά ακόμη και τότε πρέπει να κρατάμε μια απόσταση ασφαλειας οποτε αν φτάσουμε στο χείλος του γκρεμού να προλάβουμε να σταματήσουμε πριν πέσουμε.εδώ

ΟΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ

Ο κόσμος είναι γεμάτος αντιθέσεις...Το άσπρο και το μαύρο,η μέρα και η νύχτα,το καλο και το κακό και πολλά αλλα.Σημασία έχει όμως ότι κανένα δεν μπορεί να ύπαρξη μονο του, πάντα η μέρα θα διαδέχεται τι νύχτα και πάντα το καλο θα βρίσκει μπροστά του το κακό και το αντίθετο...Σημασία έχει να μη βλέπουμε το αντίθετο σαν κάτι κακό αλλα σαν κάτι αναγκαστικό για την επιβίωση,άλλωστε τίποτε δεν μπορεί να είναι μισό όπως και οι αντιθέσει η μια συμπληρώνει την άλλη.Άλλωστε και στη φυσική λέμε ότι τα αντίθετα έλκονται για να συμπλήρωση το ένα το άλλο!!!

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΗΦΟΡΑ

Η ζωή είναι μια ανηφόρα,ο κόπος και η προσπάθεια που πρέπει να καταβάλουμε για να φτάσουμε στην κορυφή είναι τεράστιος γιατί στο δρόμο μας θα συναντήσουμε θηρία που θα θέλουν να μας βλάψουν,κατολισθήσεις που θα μας στέλνουν μετρα πίσω, αλλά η θέα που θα ξετυλιχτεί μπροστά στα ματια μας είναι πολύ καλύτερη από αυτή που θα περιμέναμε να δούμε...οποτε φίλοι μου το κεφάλι ψιλά...η θέα σας περιμένει.Σκαρφαλώστε για να τι δείτε!!!

BACK TO SCHOOL!!!

Μια καινούρια αρχή που κάνει κάθε έφηβος κάθε χρόνο είναι η νέα σχολική χρόνοι που κάθε χρόνο γίνετε και ποιο δύσκολη.Το καλοκαίρι γεμίζουμε τις μπαταρίες μας για να είμαστε ποιο δυνατοί για την καινούρια σχολική χρονια...Να υποδεχτούμε τους καινούριους καθηγητές με τις παράξενης του,να συναντήσουμε ξανά τους φίλους που χάσαμε το καλοκαίρι αλλα και να υποδεχτούμε μερικούς καινούριους...Τα σχολεια βλέπετε δεν είναι μονο οι πολλές ώρες διάβασμα και η βαρετή κατήχηση των καθηγητών, είναι ακόμα ο χαβαλές στην ταξί τα πειράγματα και οι βόλτες στα διαλύματα και οι αναμνήσεις που ευχάριστες οι δυσάρεστες δε θα ξεχάσουμε ποτε...οποτε κάθε νόμισμα έχει δυο πλευρές το σχολειό δεν έχει μονο την βαρετή του πλευρά έχει και την ευχάριστη που μπορούμε να την κάνουμε πιο δυνατή όταν αρχίσουμε να τις δίνουμε πιο πολύ σημασία χωρίς να ξεχνάμε ποτε ότι το σχολειό δεν είναι μονο χαβαλές γιατί μπορεί να έχουμε το δικαίωμα να περνάμε καλά αλλα έχουμε και την υποχρέωση να είμαστε σωστή και συνεπής στις υποχρεώσεις μας!!!

ΚΑΘΕ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΧΗ

κάθε μέρα κάτι τελειώνει στη ζωή μας άλλες φορες ευχάριστο και άλλες δυσάρεστο....αλλα για κάθε πόρτα που κλίνη ανοίγει μια άλλη και στο χέρι μας είναι να κάνουμε την πόρτα που θα άνοιξη να φέρι μαζί τις και κάτι καλο...αλλα ακόμα και καλο να μην είναι θα υπάρχει πάντα η ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα άνοιξη και για μας μια πόρτα που θα είναι καλύτερη από τις προηγούμενες απλά δεν πρέπει να γκρινιάζουμε και να λέμε γιατί να μου τύχη αυτό αλλα να κάτσουμε με επιμονη και να νικήσουμε και αυτή την μάχη που θα μας άνοιξη την επομενη πόρτα